Οι αναπτυξιακές φάσεις στην ζωή μας είναι πέντε. Σε κάθε φάση αλληλεπιδρούμε με το σώμα, την ψυχή μας και την σκέψη του άλλου (γονιού – κηδεμόνα), των ανθρώπων, δηλαδή, που μας φροντίζουν και είναι υπεύθυνοι για το μεγάλωμά μας. Μέσα από την αλληλεπίδραση αυτή χτίζεται ο εγκέφαλος και ο «χαρακτήρας» μας: οι πληροφορίες που λαμβάνουμε από το περιβάλλον χαράσσουν ίχνη.

Χαρακτήρας, στην πραγματικότητα, σημαίνει: «ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι τα πράγματα». Χαρακτήρας επίσης είναι τα ίχνη (οι εμπειρίες) που έχουν χαραχτεί στο μυαλό κάθε ανθρώπου μέσα στην οικογένεια του, δηλαδή όλες οι πληροφορίες που έχει δεχθεί ο εγκέφαλος κι έχει δημιουργήσει την «καλωδίωσή» του.

Για να βρεθεί η κατάλληλη θεραπευτική παρέμβαση, χρειάζεται να αναλυθεί ο χαρακτήρας, δηλαδή ο τρόπος που ο θεραπευόμενος αντιλαμβάνεται τα πράγματα. Για αυτόν τον λόγο, το θεραπευτικό σχέδιο, που εκτός της ανάλυσης, περιλαμβάνει την αλλαγή του χαρακτήρα, είναι μοναδικό για τον καθένα.

Ο άνθρωπος δεν θυμάται γεγονότα αλλά θυμάται την εντύπωσή τους, το ίχνος τους. (Βίλχελμ Ράιχ)

Για αυτό και κάθε φορά που μας συμβαίνει ένα γεγονός, ανασύρεται συνειρμικά το ίχνος που έχει καταγράφει κατά το παρελθόν, κι έτσι το νέο συμβάν καταγράφεται με τον ίδιο τρόπο: ο τρόπος πως θα βιώσουμε ένα γεγονός είναι ουσιαστικά καταγεγραμμένος πριν το βιώσουμε.

Η Σωματική Ψυχανάλυση εξηγεί με ευφυή ευκρίνεια τον τρόπο αντίληψης, δηλαδή τον χαρακτήρα που έχει διαμορφωθεί στα πρώτα εφτά χρόνια και, μέσω της Νευροφυτοθεραπείας, τον αλλάζει.